هنوز هم ویندوز 7 برای تمام سیستمهای موجود در ایران یک سیستم عامل سبک به حساب نمی‌آید. ظاهر گرافیکی بسیار متفاوت یکی از مهمترین عواملی است که باعث سنگین تر شدن این سیستم عامل و طبیعتا ناتوانی علاقه مندان برای استفاده شده است.
جالب اینجاست که همین ظاهر گرافیکی یکی از دلایل جذب کاربران به ویندوز 7 است. شاید شما هم دلتان بخواهد یک بار در این ظاهر پر سر و صدا و دلفریب بگردید و یک محک کوچکی بزنید. من به جای این که اول سراغ نصب این سیستم‌ عامل بروم، یک راه دیگر را امتحان کردم و ظاهر ویندوزم به شکل زیر در آمد.

اگر شما هم مایل هستید چنین ویندوز XP زیبایی داشته باشید، شاید من بتوانم کمکتان کنم

تمام این راه‌ها برای من جواب داده است. ممکن است به هر دلیلی برای شما جواب ندهد. نمی‌خواهم خدای نکرده بعدا از چشم من ببینید. هر چند خوانندگان دائم می‌دانند که من سعی می‌کنم در حد توانم دقیق و درست بنویسم.

محتوای پوسته را از اینجا دانلود کنید. فایل فشرده شده را با نرم افزاری مانند Win RAR باز کنید. دقیقا به این ترتیبی که من می‌گویم نصب کنید:

فایل Fonts را از پوشه Fonts نصب کنید.
از پوشه Styler Toolbar اول فایل First Install Me و سپس فایل Then Run Me را نصب و اجرا کنید.
از پوشه Theme فایل Theme را نصب کنید.
پنجره ای می‌آید که در آن باید تم ویندوز خود را عوض کنید. ( در حقیقت شما پوسته جدید را انتخاب می‌کنید )

حالا برنامه و متعلقات نصب شده است اما شما می‌بینید با تصویری که من از ویندوز خودم گذاشتم زمین تا آسمان فرق دارد. برای این کار از منوی استارت به دنبال شاخه Styler بگردید و Styler را اجرا کنید. اگر به تصویر بالا از سیستم من نگاه کنید متوجه یک علامت S شکل در کنار تقویم می‌شوید.

حالا که برنامهStyler را اجرا کردید در سربرگ اول یعنی Style از گزینه Folder بر روی استایل SevenVG2 دو بار کلیک کنید که آن نوار بالای پنجره ها تغییر رنگ دهد.حالا در همانجا گزینه Font را هم می‌بینید. اینجا شما باید فونت های ویندوز را عوض کنید. من چون زیاد با اینترنت کار می‌کنم و چشمم با فونت Tahoma عادت دارد برای همه گزینه ها از این فونت استفاده می‌کنم. مانند شکل زیر:

طبیعی است شما می‌توانید فونت خود را به دلخواه انتخاب کنید. در کنار سربرگ Style هم سربرگ Toolbar را می‌بینید. آنجا هم به دنبال SevenVG بگردید. پیدایش می‌کنید.

شبیه کردن آیکنها بحث مفصلتری است اما به نظر من تا همین جا کافی است. عموما آیکن‌ها باعث سنگین شدن ویندوز XP تان شده و یک خورده هم محیط کارتان را غیرعادی و غریبه می‌کند. من شخصا این جوری را بیشتر پسندیدم.

"مشاهده کلیه لوگوهای آنلاین و آفلاین کاربر در یاهو‌مسنجر" و همچنین "مشاهده تصویر آواتار افراد در یاهو بدون Add کردن آن‌ها"، دو ترفندی هستند که هم‌اکنون قصد داریم آن‌ها را برای شما بازگو کنیم. جالب اینکه بدانید این دو ترفند هر دو، از آدرس‌های مخفی و متفاوت در خود سایت یاهو نشأت میگیرد و منبع آن خود سایت یاهو است!

مشاهده کلیه لوگوهای آنلاین و آفلاین کاربر در یاهو‌مسنجر
حتمأ شما نیز تاکنون در وبلاگ‌های مختلف تصاویری از لوگوهای یاهو مبنی بر آنلاین یا آفلاین بودن مدیر وبلاگ را دیده‌اید. حالا جالب است بدانید منبع تمامی این تصاویر و لوگوها خود سایت یاهو است.
برای کشف این هفده تصویر، آدرس زیر را در نوار آدرس مرورگر وارد کرده و Enter بزنید:در عبارت فوق به جای واژه TARFANDESTAN، می‌توانید آی‌دی خودتان را بنویسید.
خواهید دید که یکی از تصاویر آنلاین یا آفلاین یاهو نمایان می‌شود.
اکنون به انتهای آدرس فوق دقت کنید. می‌بینید که عدد 0 وجود دارد. به جای 0، عدد دیگری مانند 1 را وارد کنید و Enter بزنید.
این بار تصویر متفاوت دیگری را مشاهده خواهید کرد.
اکنون می‌توانید باز هم عدد انتهای آدرس را تغییر دهید و تصاویر دیگری را مشاهده کنید.
این کار تا عدد 16 امکان‌پذیر است و شما می‌توانید جمعأ 17 لوگو را مشاهده کنید.
دقت کنید در ترفند بالا، اگر آی‌دی که وارد کرده‌اید آنلاین باشید همه لوگوها آنلاین خواهند بود و اگر آیدی آفلاین باشد تصاویر یاد شده نیز همگی نشان دهنده آفلاین بودن کاربر هستند. در نتیجه مجموعأ 34 تصویر را خواهید دید. البته ممکن است یاهو تصاویر جدیدی را نیز اضافه کند که طبعأ در شماره 17 به بعد جای خواهند گرفت.
شما با استفاده از این ترفند می‌توانید آی‌دی دوستان‌تان را نیز وارد کنید و پی ببرید کاربر مورد نظر اصلأ آنلاین است یا خیر. البته اگر کاربر Invisible باشد تصویری که نشان داده می‌شود آفلاین خواهد بود.
نمونه ای از این لوگوهای زیبا:
در حالت آنلاین:
در حالت آفلاین:

مشاهده تصویر آواتار افراد در یاهو بدون Add کردن آن‌ها
شاید شما نیز دوست داشته باشید که آواتار کاربران مختلف در یاهومسنجر را ببینید، بدون اینکه آن‌ها را به لیست دوستان خود اضافه کنید.
برای این‌کار باز هم از یکی دیگر از آدرس‌های مخفی یاهو بهره می‌بریم.
آدرس زیر را در نوار آدرس مرورگر وارد کرده و Enter بزنید:
در آدرس فوق به جای Chortkeh، آی‌دی مورد نظر را وارد کنید.
شما بلافاصله پس از اینکار، تصویر آواتار کاربر را مشاهده خواهید کرد.
دقت کنید اگر آی‌دی را اشتباه وارد کنید و یا فرد اصلأ آواتاری نداشته باشد، این تصویر نمایش داده میشود:

Tarfandestan

اگر با رجیستری ویندوز آشنا باشید و تاکنون با آن کار کرده باشید حتمأ با این خاصیت رجیستری آشنا هستید؛ پس از هر بار ورود به مسیرهای مختلف رجیستری جهت ویرایش کلیدهای مختلف، در صورت بستن محیط برنامه، آخرین مسیر مشاهده شده در رجیستری در حافظه آن باقی می‌ماند و پس از ورود مجدد به رجیستری، خواهید دید که به صورت اتوماتیک به آخرین مسیری که قبلأ مراجعه کردید روانه خواهید شد. این موضوع ممکن است تاحدودی امنیت کاری شما در ویندوز را به خطر بیندازد، چرا که هر فردی با باز کردن رجیستری متوجه می‌شود که شما قبلأ در چه مسیر و شاخه ای از رجیستری بوده‌اید. برای حل این مشکل قصد داریم تا ترفندی ساده و کاربردی را مطرح کنیم که با بهره‌گیری از آن می‌توانید هر بار پس از خروج از رجیستری، آخرین مسیر مشاهده شده را از حافظه برنامه پاک کنید و در دفعات بعدی اجرای رجیستری به اولین شاخه ممکن بازگردید.

پس از کپی کدهای فوق، از منوی File بر روی Save as کلیک کنید. سپس فایل را با نام دلخواه و پسوند vbs. ذخیره کنید (به عنوان مثال نام آن را Chortkeh.vbs قرار دهید).
حالا به مسیری که فایل را ذخیره کرده‌اید مراجعه کنید.
اکنون بر روی فایل مذکور، دوبار کلیک کنید.
خواهید دید که رجیستری اجرا می‌شود، صدالبته یک رجیستری پاک و تمیز، بدون اینکه اثری از مسیر مشاهده شده قدیمی باشد.

شما می‌توانید جهت بالا بردن سرعت کار از این فایل یک Shortcut تهیه کرده و سپس آن را در محیطی مثل Quick Lunch ویندوز قرار دهید تا همواره سریع‌تر به آن دسترسی داشته باشید.

Tarfandestan

در صورتی که از سیستم قدرتمندی برخوردار نباشید و اقدام به نصب بازی‌های سنگین کنید، حتمأ با مشکل کندی خروج از بازی ها آشنا هستید. به طوریکه به هنگام خروج از محیط بازی، ویندوز مدت زمانی هنگ کرده و انجام کار به کندی صورت می‌گیرد. این مشکل به علت استفاده ویندوز از هارددیسک به عنوان حافظه مجازی کمکی می‌باشد. هم‌اکنون قصد داریم تا ترفندی را بازگو کنیم که با بهره گیری از آن می‌توانید سرعت خروج از بازی‌ها را به شکل قابل توجهی افزایش دهید.

برای این‌کار:
بر روی My Computer راست کلیک کرده و Properties را انتخاب کنید.
سپس به تب Advance رفته و در قسمت Performance بر روی دکمه Settings کلیک کنید.
در پنجره Performance Options به تب Advanced بروید.
حال بر روی دکمه Change کلیک کنید.
اکنون در پنجره Virtual Memory، درایوی که ویندوز در آن نصب است را انتخاب کنید.
سپس از قسمت پایین پنجره تیک گزینه No Paging file را زده و خارج شوید.
در نهایت تمام پنجره ها را OK کرده و سیستم را رستارت کنید تا تغییرات اعمال گردد.
Tarfandestan

"الان دارید چه کار می‌کنید؟!" آری، همین یک جمله کوچک پنجره جدیدی را رو به دنیای وب باز کرده است! سایت Twitter.com امروزه یکی از محبوب‌ترین راه‌های برقراری ارتباط با افرادی است که دوست داریم بیش‌تر در رابطه با آن‌ها بدانیم و اوضاع لحظه به لحظه آن‌ها را دنبال کرده و در عین حال نیز با نوشتن شرح حال خود در 140 حرف ناقابل دیگران را در جریان وضعیت فعلی خود قرار دهیم. این سایت که هر روزه چیزی در حدود 5 تا 10 هزار کاربر جدید به آن افزوده می‌شود، در حال حاضر دارای چندین میلیون کاربر است که جستجو برای یافتن یک فرد مشخص از میان این همه کاربر کار بسیار مشکلی است. البته این تمام مشکل نیست و اصل ماجرا از زمانی آغاز می‌شود که شخصیت محبوب شما با نام دیگری به جز آنچه شما می‌دانید به توئیت کردن مشغول است و این موضوع اهمیت جستجوهای پیشرفته در این سایت را نشان می‌دهد. به همین دلیل امروزه راه‌های فراوانی جهت شناسائی افراد در این سرویس ارائه گردیده است. در این ترفند به‌ طور مختصر به شش نمونه از موفق‌ترین و محبوب‌ترین آن‌ها اشاره می‌کنیم.

http://twitter.com/invitations
این سرویس که در حقیقت همان گزینه Find People در خود سایت توئیتر است، سر راست‌ترین و در دسترس‌ترین راه برای یافتن افراد است. این گزینه که مدتی بود به دلایل فنی از لیست گزینه‌های سایت حذف گردیده بود، اینک دوباره با همان ظاهر ساده و کارای خود ظاهر گردیده است.
از مشکلات پیش روی این موتور جستجو عدم پشتیبانی کامل از زبان فارسی برای توضیحات مقابل نام اشخاص و محدود نمودن جستجو به user name و نام افراد است؛ از این گذشته جستجو در این سرویس برای نام‌های معمول نتایج طولانی حاصل می‌کند که برای یافتن شخص مورد نظر می‌بایست مدت‌ها در آن وقت صرف کرد. بهترین کاربرد این جستجو زمانی است که نام مشخص یک فرد را در اختیار داریم.
http://crazybob.org/twubble
این سایت که نام آن ترکیبی از Bubble و Twitter است یکی از بهترین سرویس‌های فعلی به حساب می‌آید. با ورود به این سایت با دکمه "Find Some Friends" روبرو می‌شویم که با فشردن آن، سایت با جستجو در میان اسامی موجود در لیست شخصی شما و ترکیب اشخاص موجود در لیست دیگران نهایتأ صفحه‌ای را پیش روی شما می‌گذارد که در آن بیشترین اشخاص مشترک موجود در لیست تمامی افراد به نمایش گذاشته می‌شود.
به معنای دیگر Twubble با کاویدن افراد مشترک موجود در لیست‌های مختلف، محبوب ترین اسامی را که شما نیز احتمالا به دنبال کردن آن‌ها متمایل خواهید بود مشخص می‌نماید.
http://mrtweet.net
عملکرد این سایت تشابه فراوانی با Twubble دارد با این تفاوت که شما را در انتظار طولانی برای آنالیز محتوای توئیت نگذاشته و نتایج را به صورت یک لینک به صفحه پیغام‌های شما (Messages) ارسال می‌کند.
نحوه عملکرد این سایت اینگونه است که در ابتدا می‌بایست توئیت آن را (که با یک آیکون کاملا بزرگ در وسط صفحه مشخص شده است) دنبال (Follow) نمائید. سپس و پس از چند لحظه (شاید هم چند ساعت)، نتیجه بررسی‌ها ارسال می‌گردد. در لینک ارسال شده این سایت دو گزینه دیده می‌شود که یکی افرادی است که شما به احتمال قوی تمایل به دنبال کردن آن‌ها دارید و دیگری افرادی است که در لیست Followerهای شما بوده و در درجه‌ای از اهمیت قرار دارند که شما آن‌ها را دنبال نمائید.
نکته جالب توجه در این هر دو لیست این است که هنگام نمایش افراد، مشخصات عمومی آن‌ها نظیر تعداد Following و Followerها، نام سایت و از همه جالب تر تعداد متوسط توئیت کردن آن‌ها در روز به نمایش در می‌آید. از دیگر موارد قابل توجه و البته نه چندان کاربردی Mr. Tweet امکان Follow کردن اتوماتیک تمامی نتایج این لیست است که البته زیاد جالب به نظر نمی‌رسد.
http://www.twitterlocal.net
یکی از جالب‌ترین جستجوهای مورد درخواست از سوی کاربران Twitter که بطور پیش فرض و توسط خود سایت قابل انجام نیست امکان جستجوی مکانی افراد است. قابلیتی که به اشخاص، امکان یافتن افراد در مجاورت یک منطقه مشخص را می‌دهد.
شیوه انجام این عملیات در TwitterLocal به دو صورت قابل انجام است که اولی از روی Zip Code و دومی از روی نام منطقه است. از دیگر موارد جالب این جستجو امکان محدود نمودن آن به فاصله 1 تا 20 مایلی منظقه مورد نظر است. از مشکلات پیش روی این سرویس وابسته بودن آن به اطلاعات وارد شده کاربران در لحظه ثبت نام است (راه دیگری هم وجود دارد؟) که به همین علت نتایج جستجو آنچنان دقیق و مورد استناد نیست.
http://www.chrisfinke.com/twitslikeme
سرویسی است که با وارد کردن user name در آن بلافاصله افراد با علائق نزدیک به نمایش در می‌آید. شیوه مورد استفاده توسط این سایت البته مشخص نیست، ولی آنچه مسلم است با توجه به محتوای پست‌های آخر افراد تصمیم‌گیری انجام می‌شود که ناگفته پیداست که نمی‌توان حساب ویژه‌ای در مورد محتوای فارسی در آن کرد.
http://twitterpacks.pbwiki.com

این سایت با تشکیل چند Wiki متفاوت در رابطه با موضوعات مختلف و دسترسی آزادانه به محتوای این ویکی‌ها سعی در مجتمع نمودن افراد طبق خواسته‌های آن‌ها دارد. از ویکی‌های قابل اشاره در این سایت می‌توان به دسته‌بندی موضوعی، دسته‌بندی مکانی و دسته‌بندی بر اساس کمپانی اشاره کرد.

Tarfandestan

Telnet چیست؟
Telnet یا Telecommunication network نرم افزاری است که به افراد توانایی کنترل قسمت های مختلف یک کامپیوتر را از راه دور می دهد. تمام این توانایی ها در محیط متنی صورت می گیرد و تنها به وسیله ی یک سری دستورات است که می توانیم به اهداف خود برسیم. این دستورات جا به جا شده بین کامپیوتر میزبان و میهمان، به صورت متن منتقل می شود و بنابراین امنیت کمی خواهند داشت. اگر واقعن نگران اطلاعات جا به جا شده هستید، می توانید از SSH یا Secure Shell استفاده کنند.

استفاده از Telnet:
برای استفاده از Telnet، بعد از وارد شدن به محیط Command Prompt به صورت زیر عمل کنید:

Telnet Computer name

به جای Computer name نام کامپیوتری که قصد متصل شدن به آن دارید را بنویسید. در این صورت، اگر سرویس Telnet بر روی کامپیوتر میزبان روشن باشد، شما به Command Prompt آن کامپیوتر دسترسی خواهید داشت و می توانید از دستوراتی که در پست قبل مطرح شده بود، نهایت استفاده را ببرید. البته قبل از متصل شدن ممکن است از شما تقاضای نام کاربری و رمز عبور کند که باید نام و پسورد اکانت کامپیوتر میزبان را وارد کنید. به این نکته نیز توجه داشته باشید که هنگام تایپ کلمه ی عبور، بر روی صفحه ی نمایش کلمه ای ظاهر نمی شود.

دستور Telnet شامل پارامتر های گوناگونی می باشد که هر کدام از آنها دارای کاربرد های زیادی هستند. به کمک پارامتر l- می توانید با نام کاربری مورد نظرتان، به کامپیوتر Remote متصل شوید. شکل کلی استفاده از این پارامتر به صورت زیر است:

Telnet mohammad –l administrator

که Mohammad نام کامپیوتر مورد نظر Administrator هم یوزری است که با آن قصد لاگین کردن داریم. همچنین با کمک پارامتر Port می توانید با پورتی متفاوت به کامپیوتر مورد نظر متصل شوید:

Telnet mohammad 50

پورت پیش فرض برنامه Telnet، عدد 23 است. اما ممکن است این پورت توسط مدیر شبکه مسدود و پورت دیگری به این کار اختصاص داده شده باشد. اینجاست که شما باید عدد پورت را هم وارد کنید. در ادامه نحوه ی تغییر دادن پورت را هم خواهیم آموخت.
برای ساختن فایل لاگ هم پارامتری وجود دارد که به کمک آن می توانید تمام فعالیت ها را ذخیره کنید.

telnet mohammad –f d:\log.txt

با این دستور فایل لاگ در درایو D و با نام log ذخیره خواهد شد. البته برای این کار روش دیگری هم وجود دارد و آن استفاده از نرم افزار های جانبی است. یکی از برنامه های خوب در این زمینه CRT است. نسخه ی 30 روزه ی این برنامه را برایتان آپلود کردم که می توانید از این آدرس، دانلود کنید.

ضمن اینکه به کمک دستور tlntadmn می توانید اطلاعات جامعی در مورد جلسه ی در حال اجرا به دست بیاورید. هنگام پایان کار نیز، با دستور exit ارتباط خود را با کامپیوتر Remote قطع نمایید.

تغییر پورت:
برای این کار نیاز به ایجاد تغییر در رجیستری ویندوز خواهید داشت. وارد پنجره ی Run شوید و عبارت regedit را وارد کنید. سپس شاخه ی زیر را طی کنید:

HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\TelnetServer\1.0

سپس از سمت راست مقدار TelnetPort را تغییر دهید. در این مسیر می توانید سایر تنظیمات Telnet را نیز به صورت کامل دستکاری کنید.

خطاهای رایج:
ممکن است هنگام متصل شدن به کامپیوتر مورد نظر، با پیغام زیر روبه رو شوید:

Could not open connection to the host, on port 23: Connection failed

این پیغام هنگامی ظاهر می شود که سرویس Telnet فعال نباشد. البته در شبکه های معمولی که امنیت سفت و سختی حکم فرما نیست شما به راحتی می توانید این سرویس را در کامپیوتر مورد نظر فعال کنید. برای این کار از پنجره ی Run، دستور mmc را تایپ کنید تا پنجره ی کنسول باز شود. از منوی File، گزینه ی Add/Remove snap-in را انتخاب کنید. با زدن دکمه ی Add، مشاهده خواهید کرد که می توانید به تمامی قسمت های کامپیوتر مورد نظر متصل شوید. در صفحه ی باز شده، گزینه ی Sevices را انتخاب کنید. در پنجره ی جدید با انتخاب گزینه ی Another computer، آدرس کامپیوتر مورد نظر را وارد کنید. بعد از انجام این کار، سرویس Telnet را پیدا کرده و آن را Start کنید. (در این پست نیز از کنسول MMC استفاده کرده بودیم)
البته تغییر پورت هم می تواند یکی از دلایل بروز این خطا باشد که نباید آن را فراموش کنید.

پرینتر یا چاپگر، یکی از قطعات جانبی کامپیوتر است که امروزه اهمیت خاصی پیدا کرده است و وجودش برای هر کاربر به یک التزام تبدیل شده است. در بازار نیز پرینترهای مختلفی با مدل‌ها و قابلیت‌های مختلف وجود دارد. اما در صورتی که پرینتر با هر نوع و خاصیتی دارید بایستی نحوه استفاده بهینه از آن را نیز بدانید. هم‌اکنون قصد داریم تا چهار ترفند کاربردی و آسان پیرامون چاپ بهینه با پرینتر را برای شما مطرح کنیم.
پرینت متناوب چندین فایل مختلف
شاید دوست داشته باشید فایل‌های خود را یکی پس از دیگری پرینت کنید. بدین منظور تمامی فایل‌های مورد نظر را اگر در یک پوشه قرار دارند با راست کلیک در فضای خالی و انتخاب Select All و یا استفاده از کلیدهای ترکیبی Ctrl+A انتخاب کنید. همچنین اگر فایل‌ها در مکان‌های مختلفی هستند به صورت تک‌تک با نگاه داشتن کلید Ctrl و کلیک روی آن‌ها فایل‌ها به حالت انتخاب دربیاورید. روی یکی از فایل‌ها راست کلیک کرده و Print را انتخاب کنید. هر فایل در برنامه مرتبط با خودش باز شده و چاپ می‌شود.
پرینت یک صفحه وب بدون عکس‌ها و تصاویر پس‌زمینه
اگر گزینه Print Preview را از منوی File در مرورگر IE انتخاب کردید و در آن خبری از عکس و رنگ‌های پس‌زمینه نبود مشکلی نیست. اما اگر قرار است دقیقأ همان صفحه اینترنتی پرینت شود، بر روی منوی Tools و سپس Internet Options کلیک کنید. سپس بخش Advanced را انتخاب کرده و قسمت Printing را پیدا کنید. حال کافیست تا تیک گزینهPrint background colors and images را بردارید تا صفحه مربوطه بدون عکس‌ها و تصاویر پس‌زمینه پرینت شود.
افزایش سرعت پرینت
معمولأ سیستم مدت کوتاهی پرینت‌های شما را نگه می‌دارد و سپس برای چاپ به پرینتر می‌فرستد. در بسیاری از چاپگرها با انتخاب گزینه Properties و رفتن به بخش Advanced مرتبط با پرینترتان  می‌توانید به بخش مربوط به Printer Spooler دسترسی پیدا کنید. اکنون گزینه Print directly to the printer را انتخاب کنید. البته مدت زمانی طول می‌کشد تا پرینتر تمام اطلاعات را دریافت کند اما این گزینه برای موقعیت‌هایی که پرینتر دچار اختلال شده و شما نیاز دارید تا قبل از راه‌اندازی مجدد سیستم چاپ‌هایتان را تحویل بگیرید بسیار مفید است.
جلوگیری از قاطی شدن صفحات چاپ شده
با انتخاب گزینه Properties مربوط به پرینترتان، در قسمت Advanced بر روی گزینه Separator Page کلیک کنید. بعد از فشار دادن دکمه Browse، پوشه systemroot\system32 را پیدا کرده و یکی از گزینه‌های ویندوز برای چاپ صفحه جداکننده مثل pcl.sep را انتخاب کنید. این کار باعث می‌شود که بعد از اتمام چاپ هر فایل، یک صفحه جداکننده قرار گیرد و سپس چاپ فایل بعدی آغاز شود.
Tarfandestan

خیلی از دنیای IT عقب هستید اگر نام Facebook را تاکنون نشنیده باشید! وب سایتی که در حال حاضر 150 میلیون کاربر فعال دارد و در هر روز 450 هزار نفر به آن می‌پیوندند. تخمین زده می‌شود تا پایان سال 2009، تعداد کاربران فیس‌بوک به رقم خیره کننده 300 میلیون کاربر خواهد رسید! فیس‌بوک را از نظر محبوبیت می‌توان یکی از جدی ترین رقبای گوگل دانست. این سایت تنها یک شبکه اجتماعی نیست بلکه یک زندگی است. شما در فیس‌بوک دارای یک صفحه شخصی هستید، می‌توانید گروه تاسیس کنید و یا در گروه‌های دیگر عضو شوید، می‌توانید برای خودتان آلبوم عکس بسازید، می‌توانید دوستانتان را انتخاب کنید و به لیست دوستانتان اضافه کنید و صدها کار دیگر که معرفی تمامی این‌ها در مقدمه این ترفند نمی‌گنجد. اما اگر شما نیز یکی از این میلیون‌ها نفر هستید هم اکنون قصد داریم ترفندی کاربردی و جالب را پیرامون Facebook معرفی کنیم. در این ترفند به معرفی نحوه ساخت یک Shortcut در محیط ویندوز جهت ورود سریع به Facebook می‌پردازیم. به وسیله این میانبر، دیگر بدون نیاز به وارد کردن ایمیل و رمزعبور، مستقیمأ وارد صفحه شخصی خود در Facebook می‌شوید.

بدین منظور:
از منوی Start به All Programs و سپس Accessories رفته و بر روی Notepad کلیک کنید.
حال در محیط Notepad کدهای زیر را عینأ Copy و Paste نمایید.
سپس قسمت مربوط به وارد کردن ایمیل و پسورد ورود به فیس‌بوک را تکمیل نمایید. شما بایستی ایمیل و پسوردی که با آن در فیس‌بوک ثبت نام کرده‌اید و از آن برای لوگین استفاده می‌کنید را وارد کنید. در داخل کدها این دو قسمت با حروف بزرگ مشخص هستند.
تنها دقت کنید ایمیل و پسورد را بین دو " " قرار دهید.
پس از این‌کار از منوی File بر روی Save as کلیک کنید.
حال فایل را با نام دلخواه و پسوند html ذخیره نمایید. به عنوان مثال نام آن را Facebook.html
پس از این‌کار در صورتی که بر روی فایل ساخته شده دوبار کلیک کنید، مرورگر پیش فرض اجرا شده و در صورت صحت ایمیل و پسورد، مستقیمأ وارد صفحه شخصی خود در فیس‌بوک می‌شوید.
جهت زیبایی و سهولت بیشتر کار:
در نوار ابزار مرورگر خود به آدرس زیر بروید: بگذارید.بر روی فایل تصویر راست کلیک کرده و با انتخاب Save آن را با نام favicon.ico ذخیره کنید.
حال بر روی فایل Facebook.html خود راست‌‌کلیک کرده و Create a Shortcut را انتخاب کنید.
بر روی فایل جدید ساخته شده یعنی Shortcut to Facebook.html راست‌کلیک کرده و Properties را برگزینید.
در پنجره باز شده  به تب Shortcut بروید و بر روی Change Icon کلیک کنید.
با انتخاب دکمه Browse، فایل favicon.ico را انتخاب کنید.
پنجره‌های باز را نیز OK کنید تا تصویر فایل میانبر، لوگوی خود Facebook شود.

در نهایت می‌توانید با کشیدن و رها کردن (Drag&Drop) این میانبر در محیط Quick Lunch و Desktop آن را همیشه در نزدیک خود داشته باشید و به سریع‌ترین شکل ممکن وارد فیس‌بوک شوید.

Tarfandestan

مدتی پیش در ترفندستان ترفندی با عنوان انجام عملیات دیگر در هنگام نصب ویندوز منتشر شد. در این ترفند نحوه انجام سایر عملیات نظیر مشاهده شماره سریال ویندوز به هنگام نصب ویندوز بازگو شده بود. حال در این ترفند به معرفی روش نصب درایور‌ها و برنامه‌ها در هنگام نصب ویندوز به طور اختصاصی می‌پردازیم.

بدین منظور:
پس از عبور از مراحل اولیه و انتخاب درایوها و رستارت سیستم ، دو کلید Shift و F10 را به شکل همزمان وارد نمایید.
خواهید دید که وارد محیط CMD خواهید شد.
حال عبارت taskmgr را وارد کرده و Enter بزنید.
پنجره ای مشابه با Task Manager موجود در ویندوز باز خواهد شد.
سپس از منوی File گزینه New Task Run را انتخاب کنید.
اکنون بر روی Browse کلیک کنید.
حال اگر قصد نصب درایورها را داشته باشید بایستی CD درایور مربوطه را در CD-Rom قرار دهید.
در قسمت Look in درایوی که CD راه‌انداز در آن است را انتخاب نمایید و به داخل پوشه نصب رفته و فایل Setup مربوطه را انتخاب کرده و بر روی Open کلیک کنید.
در ادامه مرحله نصب درایور را طی کنید.
همچنین برای نصب برنامه‌ها، به محلی که فایل نصب برنامه بر روی هارددیسک یا CD موجود است رفته و به ترتیب بالا برنامه را نصب کنید.
شما حتی می‌توانید به قسمت‌های مختلف کنترل پنل ویندوز نیز دسترسی پیدا کنید!
برای اینکار پس از فشردن Browse، به پوشه C:\Windows\System32 بروید (فرض بر اینکه ویندوز در درایو c نصب شده است).
در قسمت File Name دستور زیر را بنویسید و Enter بزنید:حال فایل‌های پیدا شده را باز نمایید که همان قسمت‌های مختلف کنترل پنل ویندوز هستند.

به عنوان مثال desk.cpl همان Display Properties است.

Tarfandestan

اگر شبکه ی شما دارای تعداد زیادی کلاینت است و قصد دارید یک پوشه به کلاینت ها اختصاص داده تا اطلاعات خود را در آن ذخیره کنند، چه می کنید؟ شاید این موضوع را در سایت دانشگاه خود هم دیده باشید که که تمامی کاربران فایل های خود را در یک پوشه ی خاص قرار می دهند. راه حل بسیار ساده است. استفاده از Home Folder.

در ابتدای امر بر روی کامپیوتر مورد نظر(که می تواند کامپیوتر سرور باشد) یک پوشه را به اشتراک بگذارید. این پوشه، پوشه ای خواهد بود که تمامی کاربران اطلاعات خود را در آن خواهند ریخت.

سپس باید سری به کامپیوتر های کلاینت بزنید. بر روی My computer کامپیوتر کلاینت راست کلیک کرده و Manage را انتخاب کنید. Local user and group را انتخاب کرده و وارد قسمت User شوید تا به کاربران کامپیوتر دسترسی پیدا کنید. بر روی کاربر مورد نظر راست کلیک کرده و Properties بگیرید. وارد تب ProfileHome Folder، گرینه ی دوم یعنی Connect را انتخاب کنید. نامی که مایلید به درایوتان اختصاص داده شود را انتخاب، و سپس آدرس کامپیوتر سرور را که فولدر اصلی را بر روی آن Share کردید، وارد کنید.( به این نوع آدرس دهی، آدرس دهی UNC می گویند) به این صورت خود کامپیوتر فولدر مورد نظر را MapMy computer کلاینت مشاهده خواهد شد. در این شکل به صورت واضح فرایند را مشاهده می کنید. (در داس نیز می توانید با دستور Net use کاری مشابه را انجام دهید) شوید. در قسمت می کند و در

قسمت User Profile هم کاربرد های خاص و البته مفیدی دارد که شاید در آینده بیشتر از آن گفتیم.

بدیهیست که اگر بخواهید تک تک پشت هر کلاینت بنشینید و این فرایند را تکرار کنید، کاری ملال آور خواهد شد. شما می توانید با استفاده از پنجره ی کنسول، هر قسمت از کامپیوتر های کلاینت را که خواستید، در کامپیوتر خودتان هم داشته باشید. به عنوان مثال می توانید همین مسیر بالا را بدون نشستن پشت کامپیوتر کلاینت، و از پشت کامپیوتر خودتان انجام دهید.

برای این کار از پنجره ی Run، دستور mmc را تایپ کنید تا پنجره ی کنسول باز شود. از منوی File، گزینه ی Add/Remove snap-in را انتخاب کنید. با زدن دکمه ی Add، مشاهده خواهید کرد که می توانید به تمامی قسمت های کامپیوتر کلاینت متصل شوید. در این پست خاص، گزینه ی Local user and group را انتخاب کرده و در صفحه ی باز شده با انتخاب گزینه ی Another computer، آدرس کامپیوتر کلاینت با وارد کنید. خواهید دید که تمام کار های بالا را می توانید به صورت مستقیم از طریق کامپیوتر خودتان انجام دهید.

این شکل مراحل انجام کار را نشان خواهد داد. مسلمن با کمی کنجکاوی در این قسمت، به موارد های جالبی بر خواهید خورد!

از مزایای این کار، امنیت بالاتر، بک آپ گیری راحت تر و دسترسی ساده تر به فایل های مهم کلاینت ها می باشد.

it.myjigi

برای دسترسی به تولبار، ابتدا به این آدرس رفته و با توجه به مرورگرتان، اقدام به نصب کنید. نوار ابزار، توسط این سایت ساخته و شخصی سازی شده است. از ویژگی های مهم سایت مورد نظر، می توان به پشتیبانی تقریبن خوب آن از زبان فارسی اشاره کرد. در ادامه با قسمت های مختلف این نوار ابزار و کارکرد های آن آشنا خواهیم شد.

شکل بالا نمای کلی این نوار ابزار است. قسمتی که با شماره ی 1 علامت گذاری شده است، برای جست و جو تعبیه شده است. شما می توانید با کلیک کردن بر روی علامت ذره بین، مشخص کنید که آیا می خواهید در کل اینترنت جست و جو کنید، در سایت دهکده آی تی جست و جو کنید و یا در صفحه ای که در حال حاضر در آن قرار دارید. بنابراین این قسمت، زیاد هم بی کاربرد و تکراری نیست.

در قسمت Site Links، شما می توانید مستقیمن به صفحات این وبلاگ دسترسی داشته باشید. این ابزار، وقتی که شما نیاز به رجوع به یکی از صفحات سایت را دارید، باعث سرعت بخشیدن به کارتان می شود.

از قسمت RSS، همان طور که مشخص است، می توانید به آخرین مطالب این وبلاگ دسترسی پیدا کنید. بنابراین وقتی این تولبار را نصب کنید، برای پی بردن به مطالب جدید سایت، حتا نیاز به فید ریدر هم نخواهید داشت. از امکانات این قسمت می توان به روزرسانی دستی مطالب و Mark all items as read اشاره کرد که دوستان گوگل ریدری حتمن با این گزینه آشنایی دارند!

از قسمت Live Message بنده می توانم به تمامی افرادی که این نوار ابزار را نصب کرده اند، پیغامی بفرستم. و متقابلن دوستان هم می توانند به بنده جواب دهند. در صورت استقبال، این قسمت می تواند کاربرد های بسیار بیشتری مانند فرستادن جدیدترین اخبار های حوزه آ ی تی، داشته باشد.

در قسمت Email Notifier می توانید اکانت ایمیل خود را وارد کرده، و حتا به جدیدترین میل های دریافتی خود هم دسترسی راحتی پیدا کنید. در کنار این ابزار، ابزار اعلام دمای هوا است که دمای شهر تهران را به حضور شما می رساند. قسمت آخر هم برای خوره های موسیقی تعبیه شده و کار آن هم کاملن واضح است!

it.myjig

اگر از علاقه‌مندان شرکت گوگل باشید حتمأ با نرم افزار پیام‌رسان Google Talk و همچنین قابلیت چت در محیط Gmail آشنایی دارید. Google Talk که از نظر محبوبیت پس ازYahoo Messenger و Live Messenger قرار دارد از قابلیت‌های خوب و از همه مهم‌تر حجم بسیار کمی برخوردار است، از این روی می‌توان از آن به عنوان یک مسنجر کاربردی بهره برد. همچنین چت موجود در محیط Gmail که به نوعی یک پل ارتباطی با Google Talk است این قابلیت گوگل را کاربردی‌تر نیز کرده است. این پیام‌رسان به مانند سایر نرم افزارهای نظیر خود از قابلیت مخفی شدن یا Invisible نیز برخوردار است. به طوریکه می‌توانید در حالت مخفی وارد مسنجر شوید تا سایر دوستان موجود در لیست شما متوجه حضور و آنلاین بودنتان نشوند. هم اکنون قصد داریم ترفندی ساده را معرفی کنیم که به وسیله آن می‌توانید مچ دوستان خود در محیط چت گوگل را بگیرید و به این موضوع پی ببرید که دوست شما Invisible است یا واقعأ در حالت آفلاین قرار دارد! آن‌ هم بدون استفاده از هیچ‌گونه ابزار جانبی و در هر دو محیط Google Talk و Gmail Chat.

بدین منظور:
ابتدا به Google Talk خود لوگین کنید.
سپس بر روی یکی از افراد موجود در لیست دوستان خود کلیک کنید تا پنجره ارسال پیام نمایان شود.
اکنون پیامی را با هر مظمونی برای کاربر مورد نظر ارسال کنید.
حال اگر پس از ارسال پیام، عبارت زیر را مشاهده کردید:در این حالت فرد مورد نظر قطعأ آفلاین است و مخفی نیست.
اما اگر پس از ارسال پیام هیچ پیغامی معادل پیغام بالا دریافت نکردید در این صورت فرد 100% آنلاین است و خودش را Invisible کرده است.
به همین ترتیب در قسمت Chat موجود در Gmail همانند روش بالا می‌توان به مخفی بودن کاربر پی برد.
لازم به ذکر است اگر شما در Google Talk خود امکان Invisible شدن را ندارید این به دلیل استفاده از نسخه قدیمی و کلاسیک Google Talk است.
شما بایستی از نسخه Google Talk Labs Edition که امکان مخفی شدن را نیز به شما می‌دهد استفاده کنید.
Google Talk Labs Edition از خود گوگل قابل دریافت است:البته با توجه به اینکه این باگ، یک باگ خیلی ابتدایی می‌باشد حتمأ در نسخه های بعدی این پیام‌رسان، گوگل فکری به حال آن خواهد کرد.
Tarfandestan

همانطور که می‌دانید در CPU بخشی به نام Level2 Cache یا به طور خلاصه L2 Cache وجود دارد که وظیفه آن ذخیره اطلاعات فایل اجرا شده در درون خود می‌باشد. به‌طوریکه که وقتی شما نرم افزار، بازی و هر فایل اجرایی دیگر را اجرا می‌کنید، اطلاعات اصلی فایل که برای اجرا لازم است در درون L2 Cache در CPU ذخیره می‌شود و اگر شما همان زمان از برنامه خارج شوید و دوباره آن‌ را اجرا کنید خواهید دید که این‌ بار با سرعتی بیشتر اجرا می‌شود. علت آن این است که اطلاعات اصلی مورد نیاز برای اجرای فایل، در مرتبه اولی که فایل را اجرا کردید در L2 Cache ذخیره شده و در دفعات بعدی به هنگام اجرا با سرعت بیشتری بارگذاری میشود. از این رو هم اکنون قصد داریم ترفندی ساده را به شما معرفی کنیم تا بتوانید از حداکثر توانایی L2 Cache استفاده کنید و در نهایت سرعت ویندوز XP خود را تا چندین برابر افزایش دهید.

در طی عملیات نصب ویندوز XP ، ویندوز CPU را برای پی بردن به مقدار L2 Cache آن را تست میکند تا و مثلأ اگر L2 Cache پردازده شما برابر با 1024 کیلوبایت باشد، برای ویندوز همین مقدار را تعیین کند. اما گاهی اوقات ویندوز در طی عملیات نصب نمی‌تواند مقدار L2 Cache پردازده شما را تشخیص دهد و به همین دلیل، مقدار L2 Cache را پیش‌فرض 0 (یعنی 256 کیلوبایت) قرار میدهد. در این حالت ویندوز فقط از 256 کیلوبایت از L2 Cache شما استفاده میکند. در حالی که ممکن است L2 cache شما بسیار بیشتر از این حد باشد.
برای تعریف کردن L2 Cache پردازده‌تان بصورت دستی برای ویندوز XP، باید ابتدا از مقدار اصلی و حقیقی L2 Cache به علاوه مقداری که در حال حاضر ویندوز تعریف کرده مطلع شوید.
اولین مرحله یافتن مقدار L2 Cache حقیقی CPU شماست.
بدین منظور ساده ترین راه استفاده از نرم افزار کم حجم و رایگان CPU-Z است.

CPU-Z را با حجمی کمتر از 600 کیلوبایت از سایت سازنده به نشانی

http://www.cpuid.com/cpuz.php

(در حال حاضر آخرین نسخه 1.49 است که مستقیمأ از اینجا قابل دریافت است.)
پس از دانلود، فایل را از حالت فشرده خارج کنید. سپس cpuz.exe را اجرا کنید.
پس از چند لحظه صفحه نمایش اطلاعات نمایان میشود.
در جلوی عبارت Level 2 در زیرمجموعه Cache میتوانید به مقدار حقیقی L2 Cache پردازنده دست یابید.
در مرحله دوم بایستی به میزان L2 Cache که ویندوز تعریف کرده است پی ببریم تا ببینیم تا چه اندازه درست است.
بدین منظور ابتدا نرم افزار Notepad ویندوز را باز کنید.
سپس کدهای زیر را عینأ Copy کرده و داخل آن Paste کنید: سپس از منوی File، بر روی Save as کلیک کنید. فایل را با فرمت vbs. ذخیره نمایید (به عنوان مثال نام آن را Chortkeh.vbs بگذارید).
اکنون به محلی که فایل را ذخیره کرده اید رفته و با دوبار کلیک آن را اجرا نمایید. پنجره اول را OK کرده و در پنجره دوم مقدار L2 Cache پردازنده را بر حسب کیلوبایت مشاهده کنید.
(جهت سهولت کار میتوانید فایل vbs مورد نظر را مستقیمأ از اینجا دریافت کرده و دیگر آن را شخصأ نسازید. پس از دانلود، فایل را از حالت فشرده خارج کرده و L2Cache_Detector.vbs را اجرا کنید).
این مقدار، مقداری است که در حال حاضر ویندوز برای شما تعریف کرده است. اگر مقدار دقیقأ برابر مقداری است که توسط CPU-Z به دست آوردید پس همه چیز ایده آل است و دیگر نیازی به استفاده از این ترفند نیست. اما اگر مقداری که به دست آمده کمتر از مقدار نمایش داده شده در CPU-Z است ویندوز چندان خوب عمل نکرده و بایستی ادامه ترفند را پی بگیرید.
اگر در حال خواندن ادامه ترفند هستید پس اکنون وقت آن رسیده که مقدار حقیقی L2 Cache را برای ویندوز خود تعریف کنید.
از منوی Start به Run رفته و با عبارت regedit را تایپ کرده و Enter بزنید تا وارد محیط رجیستری ویندوز شوید.
به مسیر زیر بروید:در سمت راست پنجره گزینه ای با نام SecondLevelDataCache به چشم میخورد.
بر روی آن دوبار کلیک کرده و مقادیر مورد نظر زیر را در قسمت Value وارد کنید.
شما بایستی اندازه دقیق (یا کمتر) L2 Cache پردازنده که به وسیله CPU-Z به دست آمد را توسط روش زیر مورد استفاده قرار دهید.
اگر Level 2 نمایش داده شده در CPU-Z (یا همان L2 Cache حقیقی) 256 یا کمتر باشد، عدد 0 را در این کلید رجیستری وارد کنید.
اگر 512 باشد، عدد 200.
اگر 1024 باشد، عدد 400.
اگر 2048 باشد، عدد 800.
اگر 4096 باشد، عدد 1600.
اگر 8192 باشد، 3200.
و به همین ترتیب برای مقادیر بالاتر.
پس از وارد کردن مقدار OK کرده و از رجیستری خارج شوید.
حال یکبار سیستم را رستارت کنید تا تنظیمات اعمال گردد.
اکنون اگر فایلی که خودتان به شکل دستی با فرمت vbs را ساخته اید اجرا کنید مقدار حقیقی L2 Cache را مشاهده خواهید کرد.

توجه داشته باشید که مقادیر بیشتر از حد واقعی L2 Cache پردازنده خود را در رجیستری وارد نکنید. اینکار ممکن است به سیستم شما آسیب بزند.

دقت کنید در این ترفند به علت تغییرات در رجیستری، پیش از هر کاری از رجیستری خود Backup بگیرید.

Tarfandestan

در همین راستا، زبان های اسکریپت نویسی وب ، مانند جاوا اسکریپت، یکی از ساده ترین روش های ایجاد رابطه متقابل با کاربران و خلق جلوه های دینامیک محسوب می شوند.

اساسا کاربران، برای منتقل کردن دستورات خود به کامپیوتر ، از زبان های برنامه نویسی مانند C، Basic و جاوا اسکریپت استفاده می کنند. اگر شما با HTML آشنا باشید، باید گفت حداقل یک زبان برنامه نویسی کامپیوتری را می شناسید. به کمک HTML می توان ساختار یک صفحه وب را تعریف کرد.

مرورگر نیز با اطاعت از این دستورات، ظاهر صفحه را بر اساس ساختار مورد نظر تنظیم می نماید.

از آنجا که HTML یک زبان علامت گذاری ساده متن می باشد، نمی تواند با کاربران رابطه متقابل ایجاد کند و یا بر اساس شروط خاصی تصمیماتی را اتخاذ نماید. در واقع برای انجام اعمالی از این قبیل ، باید از زبان های پیچیده تری کمک گرفت. چنین زبانی می تواند یک زبان برنامه نویسی و یا یک زبان اسکریپت نویسی باشد.

ضمن اینکه اکثر زبان های برنامه نویسی پیچیده هستند و در مقابل، زبان های اسکریپت نویسی معمولا از ساختار ساده تری برخوردارند. در این زبان ها می توان به کمک دستوراتی ساده، برخی از عملیات مورد نظر را انجام داد.

زبان های اسکریپت نویسی را می توان با دستورات HTML ترکیب کرده و مجموعه آنها را در یک سند HTML نوشت. چنین سندی می تواند یک صفحه پویا و دینامیک وب را ایجاد نماید.

اسکریپت ها و برنامه

دستورات جاوا اسکریپت برای اجرا شدن به یک مرورگر وب و یا به طور کلی به نرم افزار مفسر جاوا اسکریپت نیاز دارند.

همچنین بعضی از زبان های برنامه نویسی باید قبل از اجرا، به کدهای زبان های ماشین ترجمه شده و یا به اصطلاح کامپایل شوند. در مقابل دستورات جاوا اسکریپت در هنگام اجرا، تفسیر می گردند. به عبارت دیگر مرورگر با خواندن هر یک از این دستورات، بلافاصله آن ها را تفسیر و اجرا می کند.

توجه داشته باشید، زبان هایی که تفسیر می شوند، یک مزیت بزرگ دارند و آن این است که نوشتن و یا تغییر دادن دستورات چنین زبانی بسیار ساده است. مثلا تغییر یک برنامه جاوا اسکریپت به سادگی تغییر دادن دستورات HTML در یک سند HTML می باشد. این تغییرات به محض باز شدن مجدد سند ، در صفحات وب اعمال خواهد شد.

جاوا اسکریپت برای اولین بار، توسط شرکت نت اسکیپ توسعه یافته و در مرورگر Netscape Navigator به کار گرفته شد.

این زبان، اولین زبان اسکریپتی در عرصه وب به شمار رفته و پراستفاده ترین زبان اسکریپتی می باشد.

جاوا اسکریپت در ابتدا Live Script نام داشت و در سال 1995 در نسخه دوم Netscape Navigator به کار گرفته شد و سپس به دلیل رابطه ای که با جاوا برقرار نمود، جاوا اسکریپت نام گرفت.

آموختن جاوا اسکریپت تقریبا به سادگی آموختن HTML است. دستورات این زبان می تواند مستقیما در یک سند HTML قرار بگیرد.

موراد زیر را می توان از جمله قابلیت هایی دانست که این زبان به صفحات وب اضافه می کند:

1- افزودن پیغام های متحرک و متغیر در نوار وضعیت مرورگر.

2- بررسی محتویات یک پرسشنامه و انجام عملیات لازم بر روی آن، قبل از ارسال پرسشنامه به سوی سرویس دهنده.

3- نمایش پیغام دلخواه برای کاربر ، چه از داخل صفحه وب و چه از طریق پنجره های هشدار.

4- ساخت انیمیشن یا تصاویری که در اثر حرکت یا کلیک کردن ماوس تغییر می یابند.

5- تشخیص نوع مرورگر و نمایش دادن مطالب بر اساس آن.

6- قرار دادن ساعت ها یا همان زمان سنج های زیبا در صفحا وب.

7- ایجاد Background زیبا برای صفحات وب.

8- ایجاد Navigation Bar در صفحات وب.

9- تشخیص برنامه های اتصالی نصب شده و هشدار به کاربران ، در صورت نیاز به یک برنامه اتصالی خاص و ... .

البته موارد ذکر شده، تنها نمونه های اندکی از قابلیت هایی هستند که جاوا اسکریپت می تواند به یک صفحه وب بیفزاید. به گونه ای که با استفاده از این زبان می توان برنامه های کاملی را در یک صفحه وب خلق کرد.

چگونه چند فایل مختلف را در یک زمان به چاپگر بفرستیم؟
تمامی فایل‌های مورد نظر را در یک پوشه قرار داده و همه آن‌ها را با هم (Ctrl+A) و یا تک تک (با نگاه داشتن کلید کنترل و کلیک روی آن‌ها) انتخاب کنید. روی یکی از آن‌ها کلیک راست کرده و گزینه Print را انتخاب کنید. هر فایل در برنامه مرتبط با خودش باز شده و چاپ می‌شود.

سه عامل مهم برای چاپ بهتر عکس‌های دیجیتال
1- رزولوشن تصویر: عامل بسیار مهم در یک چاپ باکیفیت، DPI تصویر است که نشان‌دهنده تعداد نقاط جوهر در اینچ در دو جهت عمودی و افقی است، مثلا dpi 700×600.
اگر متن ساده چاپ می‌کنید از
dpi 300 و اگر در آن فایل تصویر هم وجود دارد از dpi 600 استفاده کنید. اگر کار حرفه‌ای بوده و کیفیت تصویر بسیار مهم است رزولوشن را روی dpi 2400  قرار دهید.

2- کیفیت کاغذ: کیفیت کاغذ در چاپ عکس، نقش بسیار مهمی دارد. در هنگام خرید آن به وزن، رنگ، جنس و… آن دقت کنید. مخصوصا اگر با چاپگرهای جوهرافشان کار می‌کنید.

3- پیکربندی چاپگر (Settings): اگر گزینه Properties و سپس Preferences را برای چاپگر خود انتخاب کنید می‌توانید گزینه‌هایی همچون ابعاد کاغذ، حالت چاپ EconoMode (برای حفظ بیشتر کارتریج)، کیفیت چاپ (بهترین، چاپ سریع، دلخواه)، رزولوشن و غیره را تعیین کنید.

چگونه یک صفحه وب را بدون عکس‌ها و تصاویر پس‌زمینه چاپ کنیم؟

 اگر گزینه Print Preview را از منوی فایل مرورگر اینترنت خود انتخاب کردید و در آن خبری از عکس و رنگ‌های پس‌زمینه نبود مشکلی نیست. اما اگر قرار است دقیقا همان صفحه اینترنتی به چاپگر فرستاده ‌شود روی منوی Tools و سپس Internet Options کلیک کنید. سپس بخش Advanced را انتخاب کرده و قسمت Printing را پیدا کنید. حالا کافیست تا انتخاب گزینه Print background colors and images را لغو کنید.

 چگونه سرعت چاپ را بیشتر کنیم؟

 معمولا سیستم مدت کوتاهی چاپ‌های شما را نگه می‌دارد و سپس به چاپگر می‌فرستد. در بسیاری از چاپگرها با انتخاب گزینه Properties و رفتن به بخش Advanced مرتبط با چاپگرتان می‌توانید به بخش مربوط به Printer Spooler دسترسی پیدا کنید. اکنون گزینه Print directly to the printer را انتخاب کنید. البته مدت زمانی طول می‌کشد تا چاپگر تمام اطلاعات را دریافت کند اما این گزینه برای موقعیت‌هایی که چاپگر قاطی کرده و شما نیاز دارید تا قبل از راه‌اندازی مجدد سیستم چاپ‌هایتان را تحویل بگیرید به درد می‌خورد.

 چگونه از قاطی شدن صفحه‌های چاپ شده جلوگیری کنیم؟

با انتخاب گزینه Properties مربوط به چاپگرتان، در بخش پیشرفته (Advance) بر روی گزینه جداکننده (Separator Page) کلیک کنید. بعد از فشار دادن دکمه Browse، پوشه systemroot\system32 را پیدا کرده و یکی از گزینه‌های ویندوز برای چاپ صفحه جداکننده مثل
pcl.sep را انتخاب کنید. این کار باعث می‌شود که بعد از اتمام چاپ هر فایل، یک صفحه جداکننده قرار گیرد و سپس چاپ فایل بعدی آغاز شود.

این بدافزار اینترنتی پس از اجرای فایل آن بر روی سیستم كاربر، ابتدا خودش را بر روی سیستم كپی می كند و سپس با تغییر دادن كلیدهایی در رجیستری باعث بروز مشكلاتی از جمله باز نشدن ‪  Folder Optionو مخفی نگه داشتن فایل های مخفی می شود. از جمله كارهای دیگر این ویروس این است كه خودش را در ریشه همه درایوها با نام ‪ autoply.exe كپی كرده و در كنار آن فایلی با نام ‪ Autorun.inf ایجاد می كند. این عمل باعث می شود كه هر گاه كاربر بخواهد به هر شكلی وارد هر درایوی شود، فایل مربوط به كرم اجرا گردد. نوع ‪  Autorun ایجاد شده به گونه ای است كه اگر فایل ‪ autoplay.exe كه خود كرم است از روی سیستم پاك شده ولی فایل Autorun.inf باقی بماند، با دوبار كلیك كردن بر روی نام درایو پنجره ‪  Open withنمایش داده می شود و كاربر نمی تواند وارد درایو شود. در این حالت با كلیك راست نمودن بر روی نام درایو و انتخاب گزینه open نیز نمی توان وارد درایو شد. این کرم اینترنتی ایرانی بوده و پس از اجرای فایل ﺁن بر روی سیستم کاربر، ابتدا خودش را بر روی سیستم کپی می نماید. برای آشنایی با 4 روش پاک کردن این ویروس ایرانی در ادامه مطلب با من همراه باشید.

 روش اول :

اگر گزینه در سیستم شما فعال است از این روش استفاده کنید در غیر این صورت از روش های دوم و سوم استفاده نمایید.

 ابتدا وارد My Computer شوید .

بعد از مشاهده لیست درایوها از نوار بالا بروی گزینه Tools کلیک کرده سپس گزینه Folder Options را انتخاب کنید

در پنجره جدید باز شده گزینه View را انتخاب کنید و بروی گزینه Show hidden files and folders کلیک کنید تا دایره آن توپر شود .

کمی پایینتر تیک گزینه Hide Protected Operationg System Files را بر دارید.حالا ok کنید

سپس با راست کلیک کردن و زدن open وارد درایو هایتان شوید

(حتما یادتون باشه با راست کلیک کردن و زدن open وارد درایو هایتان شوید اگر دوبار روی درایوی کلیک کنید باز هم ویروس فعال خواهد شد و دوباره همه چیز به حالت اول بر خواهد گشت . پس حتما با راست کلیک کردن و زدن open وارد درایوهایتان شوید)

سپس دنبال یک فایل به نام autorun.inf بگرید و ان را پاک کنید برای همه درایو ها این کار را انجام بدید .

بعد از این کار بلافاصله بدون هیچ معطلی سیستم خودتون را ریستارت کنید . یادتون نره حتما حتما بدون انجام هیچ کاری سیستم را ریستارت کنید .

روش دوم :

ابتدا با زدن کلید F8 سیستم را در حالت safe mode راه اندازی کنید و سپس از منوی استارت گزینه run را بزنید و سپس داخل ان cmd را تایپ کنید و ok بزنید .

عبارات زیر را یکی یکی نوشته و enter بزنید . این کار را برای تمامی درایو ها انجام دهید.

 

del x:/autorun.inf \a:h

del x:/autorun.inf \a:r

del x:/autorun.inf \a:s

 

به جای x باید نام درایوها را بنویسید .

 روش سوم :

copy.exe تروجانی است که گاهی اوقات در تمامی درایو های شما قرار میگیره و با هر بار کلیک بر روی درایو ها فایل autorun.inf فایل این فایل را اجرا می کنه .

یکی از روشهای پاک کردن این ویروس این است که ابتدا شما باید پروسه های temp1.exe و temp2.exe رو از بین ببرید . برای این کار ابتدا باید سیستم را به صورت safe mode راه اندازی کنید .

شما نباید روی درایو ها یتان دابل کلیک کنید چون با این کار ویروس autorun.inf که در درایو هایتان قرار دارد باعث فعال شدن پروسه های temp1.exe و temp2.exe می شود .

بعد از راه اندازی سیستم به صورت safe mode شما باید با راست کلیک کردن و زدن گزینه open وارد درایو c ویندوز شده و به پوشه windows و بعد هم پوشه system32 رفته و دو فایل temp1.exe و temp2.exe را حذف کنید .

البته در بعضی از نسخه های ویروس copy.exe ویروس autorun.inf حتی درون پوشه %win% هم وجود داره بنابراین حتما حتما برای ورود به درایوها پوشه ها را با راست کلیک باز کنید .

 

نکته : قبل از اینکار باید ابتدا این پروسه ها را از Task Manager پاک کنید . برای این کار با زدن کلید های ترکیبی ctrl + alt + delete وارد Task Manager بشید و پروسه های temp1.exe و temp2.exe را از لیست processes با کلیک بر روی انها و زدن end process حذف کنید .

 

ویروس autorun.inf با هر بار فعال شدن موجب میشه که دو فایل xcopy.exe و host.exe درون همون درایو فعال بشن و دوباره دو فایل temp1.exe و temp2.exe رو بسازن.

شما نباید فایل های xcopy.exe را با فایل های خود windows که درون پوشه ی system32 هستند اشتباه بگیرید .

برای تشخیص ویروس xcopy.exe و فایل xcopy.exe که در پوشه system32 است باید از حجم انها این دو را شناسایی کرد اگر فایل xcopy.exe حجمی معادل 32 کیلو بایت داشت مربوط به خود ویندوز می باشد در غیر این صورت ویروس خواهد بود .

حالا فایلهای سیستمی را مانند ورش اول از حالت هایدن خارج کنید و ویروس autorun.inf را پاک کنید و بعد هم به درایوهای خودتون نگاه کنید اگر فایلهایی با عنوان xcopy.exe و host.exe بودند با خیال راحت پاک کنید .

 

روش چهارم:

اگر هیچ کدام از روشهای بالا کار ساز نبود می توانید از آنتی ویروس ایرانی ایمن که از این سایت قابل دریافت می باشد نیز استفاده کنید.

ضمنا" آخرین محصولات این سایت تا زمان نگارش این ترفند بدین شرح می باشد:

ابزار برطرف سازی مشكلات سيستم ناشی از فعاليت ويروس‌ها پس از پاكسازی (تصحيح رجيستری)

ابزار برطرف سازی حالت مخفی از فايل‌ها و فولدرها

بدون شک یک کامپیوتر رومیزی با لینوکس بسیار امن‌تر از همان کامپیوتر با سایر سیستم‌عامل ها خواهد بود. نکته مهم این است که همیشه برای رسیدن به یک سطح خوب امنیتی حتما لازم نیست از نرم‌افزارهای امنیتی و تکنیک‌های خاص استفاده کنید. گاهی اوقات آسان‌‌ترین را‌ه‌ها برای کسب امنیت، آنهایی هستند که به آسانی فراموش می‌شوند. ممکن است احساس کنید این موارد بسیار عادی هستند اما شاید در همین نکات عادی راه‌کارهای امنیتی‌ای بیابید که تاکنون نمی‌دانستید. اگر یک کاربر تازه‌کار لینوکس هستید، 10 ترفندی که در ادامه معرفی خواهیم کرد محل خوبی برای شروع است. در نتیجه مطمئن باشید تجربه‌ خوبی از لینوکس خواهید داشت.

 1- قفل کردن صفحه‌ نمایش (Screen Lock) و خروج از سیستم (Log Out) مهم هستند. بیشتر کاربران فراموش می‌کنند که لینوکس محیطی چندکاربره دارد. به همین خاطر، شما می‌توانید از سیستم خارج شوید و سایرین وارد سیستم شوند (Log In). این هم بدین معنی است که دیگران هم می‌توانند به سیستم شما دسترسی داشته باشند، و هم بدین معنی که شما نیز می‌توانید و باید هنگامی که کارتان تمام می‌شود از سیستم خارج شوید. البته خروج از سیستم تنها گزینه‌ مقابل روی شما نیست.

اگر تنها کاربر سیستمتان هستید، می‌توانید به جای خروج، صفحه را قفل کنید. قفل کردن صفحه به سادگی صورت می‌گیرد و به این معنی است که هنگام بازگشت به سیستم یک پسورد از شما خواسته می‌شود. فرقی که قفل کردن با خروج از سیستم دارد اینست که می‌توانید برنامه‌ها را در حال اجرا رها کنید و صفحه را قفل نمایید. وقتی که با وارد کردن پسورد سیستم را باز می‌کنید همان برنامه‌ها کماکان در حال اجرا هستند.

 ۲- پنهان کردن فایل‌ها و پوشه‌ها یک محکم کاری سریع است. در لینوکس فایل‌ها و پوشه‌ها با اضافه کردن یک نقطه "." به ابتدای اسمشان پنهان (Hidden) می‌شوند. بنابراین برای مثال فایل "Test" در یک مرورگر فایل نمایش داده می‌شود اما "Test." نه. اکثر کاربران نمی‌دانند که اجرای دستور "ls - a" فایل‌ها و پوشه‌های پنهان را نمایش خواهد داد. در حالت گرافیکی هم با زدن همزمان دکمه‌های "Ctrl + H" می‌توانید فایل‌ها و پوشه‌های پنهان را ببینید. بنابراین اگر فایل و پوشه‌هایی دارید که نمی‌خواهید همکارانتان آنها را ببینند، به راحتی می‌توانید یک نقطه به ابتدای نام آنها بیافزایید. از خط فرمان هم می‌توانید با اجرای این دستور این کار یعنی mv test .test از آن استفاده کنید.

 ۳- فراموش نکنید همواره یک پسورد خوب ضروری است. کلید طلایی شما برای امنیت در یک کامپیوتر لینوکس، پسوردتان است. اگر پسوردتان را به دیگران بگویید یا یک پسورد ضعیف و قابل حدس زدن داشته باشید گویی که کلید طلایی‌یتان را به دیگران داده‌اید. اگر برای مثال از توزیعی مانند اوبونتو استفاده می‌کنید، یک پسورد نسبت به فدورا به کاربران اختیارات بیشتری می‌دهد. پس باید مطمئن باشید که یک پسورد قوی انتخاب کرده‌اید. برنامه‌های تولیدکننده‌ پسورد نیز وجود دارند که می‌توانند کمکتان کنند. برای مثال Automated Password Generator گزینه خوبی است.

 ۴- نصب کردن نرم‌افزارهای اشتراک فایل یک سرازیری لغزنده است. بسیاری از کاربران لینوکس تمایل زیادی به اشتراک فایل دارند. اگر می‌خواهید این ریسک را در خانه انجام دهید، اشکالی ندارد. اما وقتی سر کار هستید، نه تنها راه را برای یک دعوا و مرافعه توسط شرکت با خودتان باز کرده‌اید، بلکه راه را برای کاربران دیگر نیز باز می‌گذارید که ممکن است به اطلاعات حساسی روی کامپیوترتان دسترسی داشته باشند. پس، به عنوان یک قانون، نرم‌افزارهای اشتراک فایل را نصب نکنید.

 ۵- به روز رسانی سیستم به طور مرتب، یک کار عاقلانه است. لینوکس ویندوز نیست. در ویندوز شما به روز رسانی‌های امنیتی را هنگامی دریافت می‌کنید که مایکروسافت آنها را منتشر کند؛ که می‌تواند چندین ماه بعد باشد. در لینوکس یک به روز رسانی امنیتی ممکن است چند دقیقه یا چند ساعت بعد از شناسایی یک حفره‌ امنیتی منتشر شود. هم در KDE و هم در Gnome نرم‌افزارهای به روز رسانی از اینترنت وجود دارند. اگر همیشه آنها را در حال اجرا داشته باشید می‌توانید از انتشار موقع یک به روز رسانی مطلع شوید. بی‌خیال به روز رسانی‌ها نشوید! حتما دلیلی وجود دارد که آنها منتشر می‌شوند.

 ۶- نصب یک ویروس‌یاب واقعا در لینوکس مفید است. نمی‌دانم باور می‌کنید یا نه. ضد ویروس‌ها در لینوکس هم جای خودشان را دارند. درست است که امکان ایجاد یک مشکل در لینوکس که دلیلش یک ویروس باشد بسیار کم و در حد صفر است؛ اما آن ایمیل‌هایی که برایتان می‌آید و شما به دوستان ویندوزی‌یتان فوروارد می‌کنید می‌تواند مشکل‌ساز باشد. با یک ضدویروس خوب، مثل ClamAV می‌توانید مطمئن شوید ایمیل‌هایی که از کامپیوتر شما ارسال می‌شود هیچ چیز مخربی همراه ندارند که بتواند برای شما یا شرکت‌تان مشکل ایجاد کند.

 ۷- وجود SELinux کاربردهایی دارد. SELinux یا (Security-Enhanced Linux) به وسیله‌ موسسه‌ ملی امنیت آمریکا ایجاد شده‌است و به قفل کردن دسترسی به کنترل نرم‌افزارها کمک می‌کند. و این کار را بسیار خوب انجام می‌دهد. مطمئنا SELinux گاهی اوقات می‌تواند یک مزاحم باشد. در بعضی موارد ممکن است مقدار کمی کارآیی سیستم را کاهش دهد. یا اینکه ممکن است برخی نرم‌افزارها با وجود SELinux برای نصب دچار مشکل بشوند. به هر حال امنیتی که با نصب SELinux یا AppArmor شرکت Novell به دست می‌آورید به نکات منفی‌اش می‌ارزد. در هنگام نصب فدورا امکان فعال کردن SELinux را دارید.

 ۸- ایجاد پوشه‌ home در یک پارتیشن جداگانه امن‌تر است. نصب پیش‌فرض لینوکس پوشه‌ home را که حاوی اطلاعات شخصی کاربران است درست در root سیستم قرار می‌دهد. این خوب است اما اولا حالت استاندارد است و هر کسی به کامپیوتر شما دسترسی داشته باشد دقیقا می‌داند که اطلاعات‌تان در کجا قرار دارد. ثانیا اگر سیستمتان به دلیلی دچار مشکل شود و سیستم‌عامل قابل دسترسی نباشد ممکن است اطلاعاتتان از بین برود. برای حل این مشکل می‌توانید home را در یک پارتیشن جداگانه قرار دهید. اگر از دست‌ دادن اطلاعاتتان بسیار نگرانتان می‌کند می‌توانید این کار با ارزش را انجام دهید.

 ۹- استفاده از یک محیط کاربری غیر متعارف به همان اندازه طلا می‌ارزد! محیط‌های کاربری جایگزین برای KDE و Gnome شامل Enlightenment, Blackbox, Fluxbox و غیره به کامپیوترتان یک احساس و جلوه‌ جدید می‌بخشد  و یک راه ساده جلوی پایتان می‌گذارد که جلوی چشم‌های فضول را بگیرید! من از Fluxbox بر روی کامپیوتری استفاده کردم؛ وقتی می‌خواستم فقط یک کار انجام دهد: مرور در شبکه. این به راحتی قابل دستیابی است. یک منو برای موس برای نرم‌افزاری که می‌خواهید استفاده کنید ایجاد کنید. دیگران قادر به اجرای هیچ نرم‌افزاری نیستند به جز آن چیزی که توسط شما ارائه شده است. به هر حال اکثر کاربران هیچ ایده‌ای برای گشت و گذار در این محیط‌ها ندارند.

 ۱۰- متوقف کردن سرویس‌ها بهترین کار است. این یک کامپیوتر میزکار است. یک سرور نیست. پس چرا سرویس‌هایی مانند httpd, ftpd و sshd را اجرا می‌کنید؟ شما نباید به آنها نیاز داشته باشید و آنها فقط یک گاف برای امنیت کامپیوترتان هستند. اگر نمی‌دانید چگونه آنها را متوقف کنید، اجرایشان نکنید. فایل /etc/inetd.conf را چک کنید و مطمئن شوید که تمام سرویس‌های غیر لازم کامنت شده‌اند (اگر اول یک خط # قرار بگیرد آن خط یک کامنت یا توضیح به حساب می‌آید و اجرا نمی‌شود) ؛ این کار ساده ولی مؤثر است.

Tarfand30t

شبكه هاي VPN بمنظور تامين امنيت (داده ها و ارتباطات) از روش هاي متعددي استفاده مي نمايند :
o فايروال . فايروال يك ديواره مجازي بين شبكه اختصاي يك سازمان و اينترنت ايجاد مي نمايد. با استفاده از فايروال مي توان عمليات متفاوتي را در جهت اعمال سياست هاي امنيتي يك سازمان انجام داد. ايجاد محدوديت در تعداد پورت ها فعال ، ايجاد محدوديت در رابطه به پروتكل هاي خاص ، ايجاد محدوديت در نوع بسته هاي اطلاعاتي و ... نمونه هائي از عملياتي است كه مي توان با استفاده از يك فايروال انجام داد.
o رمزنگاري . فرآيندي است كه با استفاده از آن كامپيوتر مبداء اطلاعاتي رمزشده را براي كامپيوتر ديگر ارسال مي نمايد. ساير كامپيوترها ي مجاز قادر به رمزگشائي اطلاعات ارسالي خواهند بود. بدين ترتيب پس از ارسال اطلاعات توسط فرستنده ، دريافت كنندگان، قبل از استفاده از اطلاعات مي بايست اقدام به رمزگشائي اطلاعات ارسال شده نمايند. سيستم هاي رمزنگاري در كامپيوتر به دو گروه عمده تقسيم مي گردد :
· رمزنگاري كليد متقارن

· رمزنگاري كليد عمومي

در رمز نگاري " كليد متقارن " هر يك از كامپيوترها داراي يك كليد Secret ( كد ) بوده كه با استفاده از آن قادر به رمزنگاري يك بسته اطلاعاتي قبل از ارسال در شبكه براي كامپيوتر ديگر مي باشند. در روش فوق مي بايست در ابتدا نسبت به كامپيوترهائي كه قصد برقراري و ارسال اطلاعات براي يكديگر را دارند ، آگاهي كامل وجود داشته باشد. هر يك از كامپيوترهاي شركت كننده در مبادله اطلاعاتي مي بايست داراي كليد رمز مشابه بمنظور رمزگشائي اطلاعات باشند. بمنظور رمزنگاري اطلاعات ارسالي نيز از كليد فوق استفاده خواهد شد. فرض كنيد قصد ارسال يك پيام رمز شده براي يكي از دوستان خود را داشته باشيد. بدين منظور از يك الگوريتم خاص براي رمزنگاري استفاده مي شود .در الگوريتم فوق هر حرف به دوحرف بعد از خود تبديل مي گردد.(حرف A به حرف C ، حرف B به حرف D ) .پس از رمزنمودن پيام و ارسال آن ، مي بايست دريافت كننده پيام به اين حقيقت واقف باشد كه براي رمزگشائي پيام لرسال شده ، هر حرف به دو حرق قبل از خود مي باطست تبديل گردد. در چنين حالتي مي باطست به دوست امين خود ، واقعيت فوق ( كليد رمز ) گفته شود. در صورتيكه پيام فوق توسط افراد ديگري دريافت گردد ، بدليل عدم آگاهي از كليد ، آنان قادر به رمزگشائي و استفاده از پيام ارسال شده نخواهند بود.
در رمزنگاري عمومي از تركيب يك كليد خصوصي و يك كليد عمومي استفاده مي شود. كليد خصوصي صرفا" براي كامپيوتر شما ( ارسال كننده) قابل شناسائي و استفاده است . كليد عمومي توسط كامپيوتر شما در اختيار تمام كامپيوترهاي ديگر كه قصد ارتباط با آن را داشته باشند ، گذاشته مي شود. بمنظور رمزگشائي يك پيام رمز شده ، يك كامپيوتر مي بايست با استفاده از كليد عمومي ( ارائه شده توسط كامپيوتر ارسال كننده ) ، كليد خصوصي مربوط به خود اقدام به رمزگشائي پيام ارسالي نمايد . يكي از متداولترين ابزار "رمزنگاري كليد عمومي" ، روشي با نام PGP)Pretty Good Privacy) است . با استفاده از روش فوق مي توان اقدام به رمزنگاري اطلاعات دلخواه خود نمود.
o IPSec . پروتكل IPsec)Internet protocol security protocol) ، يكي از امكانات موجود براي ايجاد امنيت در ارسال و دريافت اطلاعات مي باشد . قابليت روش فوق در مقايسه با الگوريتم هاي رمزنگاري بمراتب بيشتر است . پروتكل فوق داراي دو روش رمزنگاري است : Tunnel ، Transport . در روش tunel ، هدر و Payload رمز شده درحاليكه در روش transport صرفا" payload رمز مي گردد. پروتكل فوق قادر به رمزنگاري اطلاعات بين دستگاههاي متفاوت است :
· روتر به روتر

· فايروال به روتر

· كامپيوتر به روتر

· كامپيوتر به سرويس دهنده

 سرويس دهنده AAA . سرويس دهندگان( AAA : Authentication ,Authorization,Accounting) بمنظور ايجاد امنيت بالا در محيط هاي VPN از نوع " دستيابي از راه دور " استفاده مي گردند. زمانيكه كاربران با استفاده از خط تلفن به سيستم متصل مي گردند ، سرويس دهنده AAA درخواست آنها را اخذ و عمايات زير را انجام خواهد داد :

· شما چه كسي هستيد؟ ( تاييد ، Authentication )

· شما مجاز به انجام چه كاري هستيد؟ ( مجوز ، Authorization )

· چه كارهائي را انجام داده ايد؟ ( حسابداري ، Accounting )

تكنولوژي هاي VPN
با توجه به نوع VPN ( " دستيابي از راه دور " و يا " سايت به سايت " ) ، بمنظور ايجاد شبكه از عناصر خاصي استفاده مي گردد:

· نرم افزارهاي مربوط به كاربران از راه دور

· سخت افزارهاي اختصاصي نظير يك " كانكتور VPN" و يا يك فايروال PIX

· سرويس دهنده اختصاصي VPN بمنظور سرويُس هاي Dial-up

· سرويس دهنده NAS كه توسط مركز ارائه خدمات اينترنت بمنظور دستيابي به VPN از نوع "دستيابي از را دور" استفاده مي شود.

· شبكه VPN و مركز مديريت سياست ها

با توجه به اينكه تاكنون يك استاندارد قابل قبول و عمومي بمنظور ايجاد شVPN ايجاد نشده است ، شركت هاي متعدد هر يك اقدام به توليد محصولات اختصاصي خود نموده اند.

- كانكتور VPN . سخت افزار فوق توسط شركت سيسكو طراحي و عرضه شده است. كانكتور فوق در مدل هاي متفاوت و قابليت هاي گوناگون عرضه شده است . در برخي از نمونه هاي دستگاه فوق امكان فعاليت همزمان 100 كاربر از راه دور و در برخي نمونه هاي ديگر تا 10.000 كاربر از راه دور قادر به اتصال به شبكه خواهند بود.

- روتر مختص VPN . روتر فوق توسط شركت سيسكو ارائه شده است . اين روتر داراي قابليت هاي متعدد بمنظور استفاده در محيط هاي گوناگون است . در طراحي روتر فوق شبكه هاي VPN نيز مورد توجه قرار گرفته و امكانات مربوط در آن بگونه اي بهينه سازي شده اند.

- فايروال PIX . فايروال PIX(Private Internet eXchange) قابليت هائي نظير NAT ، سرويس دهنده Proxy ، فيلتر نمودن بسته اي اطلاعاتي ، فايروال و VPN را در يك سخت افزار فراهم نموده است . Tunneling( تونل سازي )

اكثر شبكه هاي VPN بمنظور ايجاد يك شبكه اختصاصي با قابليت دستيابي از طريق اينترنت از امكان " Tunneling " استفاده مي نمايند. در روش فوق تمام بسته اطلاعاتي در يك بسته ديگر قرار گرفته و از طريق شبكه ارسال خواهد شد. پروتكل مربوط به بسته اطلاعاتي خارجي ( پوسته ) توسط شبكه و دو نفطه (ورود و خروج بسته اطلاعاتي ) قابل فهم مي باشد. دو نقظه فوق را "اينترفيس هاي تونل " مي گويند. روش فوق مستلزم استفاده از سه پروتكل است :

· پروتكل حمل كننده . از پروتكل فوق شبكه حامل اطلاعات استفاده مي نمايد.

· پروتكل كپسوله سازي . از پروتكل هائي نظير: IPSec,L2F,PPTP,L2TP,GRE استفاده مي گردد.

· پروتكل مسافر . از پروتكل هائي نظير IPX,IP,NetBeui بمنظور انتقال داده هاي اوليه استفاده مي شود.

با استفاده از روش Tunneling مي توان عمليات جالبي را انجام داد. مثلا" مي توان از بسته اي اطلاعاتي كه پروتكل اينترنت را حمايت نمي كند ( نظير NetBeui) درون يك بسته اطلاعاتي IP استفاده و آن را از طريق اينترنت ارسال نمود و يا مي توان يك بسته اطلاعاتي را كه از يك آدرس IP غير قابل روت ( اختصاصي ) استفاده مي نمايد ، درون يك بسته اطلاعاتي كه از آدرس هاي معتبر IP استفاده مي كند ، مستقر و از طريق اينترنت ارسال نمود.

در شبكه هاي VPN از نوع " سايت به سايت " ، GRE)generic routing encapsulation) بعنوان پروتكل كپسوله سازي استفاده مي گردد. فرآيند فوق نحوه استقرار و بسته بندي " پروتكل مسافر" از طريق پروتكل " حمل كننده " براي انتقال را تبين مي نمايد. ( پروتكل حمل كننده ، عموما" IP است ) . فرآيند فوق شامل اطلاعاتي در رابطه با نوع بست هاي اطلاعاتي براي كپسوله نمودن و اطلاعاتي در رابطه با ارتباط بين سرويس گيرنده و سرويس دهنده است . در برخي موارد از پروتكل IPSec ( در حالت tunnel) براي كپسوله سازي استفاده مي گردد.پروتكل IPSec ، قابل استفاده در دو نوع شبكه VPN ( سايت به يايت و دستيابي از راه دور ) است . اينترفيش هاي Tunnel مي بايست داراي امكانات حمايتي از IPSec باشند.

در شبكه هاي VPN از نوع " دستيابي از راه دور " ، Tunneling با استفاده از PPP انجام مي گيرد. PPP بعنوان حمل كننده ساير پروتكل هاي IP در زمان برقراري ارتباط بين يك سيستم ميزبان و يك سيستم ازه دور ، مورد استفاده قرار مي گيرد.

هر يك از پروتكل هاي زير با استفاده از ساختار اوليه PPP ايجاد و توسط شبكه هاي VPN از نوع " دستيابي از راه دور " استفاده مي گردند:

- L2F)Layer 2 Forwarding) . پروتكل فوق توسط سيسكو ايجاد شده است . در پروتكل فوق از مدل هاي تعيين اعتبار كاربر كه توسط PPP حمايت شده اند ، استفاده شد ه است .

(PPTP)Point-to-Point Tunneling Protocol) . پروتكل فوق توسط كنسرسيومي متشكل از شركت هاي متفاوت ايجاد شده است . اين پروتكل امكان رمزنگاري 40 بيتي و 128 بيتي را دارا بوده و از مدل هاي تعيين اعتبار كاربر كه توسط PPP حمايت شده اند ، استفاده مي نمايد.

- L2TP)Layer 2 Tunneling Protocol) . پروتكل فوق با همكاري چندين شركت ايجاد شده است .پروتكل فوق از ويژگي هاي PPTP و L2F استفاده كرده است . پروتكل L2TP بصورت كامل IPSec را حمايت مي كند. از پروتكل فوق بمنظور ايجاد تونل بين موارد زير استفاده مي گردد :

· سرويس گيرنده و روتر

· NAS و روتر

· روتر و روتر

عملكرد Tunneling مشابه حمل يك كامپيوتر توسط يك كاميون است . فروشنده ، پس از بسته بندي كامپيوتر ( پروتكل مسافر ) درون يك جعبه ( پروتكل كپسوله سازي ) آن را توسط يك كاميون ( پروتكل حمل كننده ) از انبار خود ( ايترفيس ورودي تونل ) براي متقاضي ارسال مي دارد. كاميون ( پروتكل حمل كننده ) از طريق بزرگراه ( اينترنت ) مسير خود را طي ، تا به منزل شما ( اينترفيش خروجي تونل ) برسد. شما در منزل جعبه ( پروتكل كپسول سازي ) را باز و كامپيوتر ( پروتكل مسافر) را از آن خارج مي نمائيد.

pcmagblog.blogfa

5 طرح تعرفه رنگی قرمز، آبی، طلایی، طلایی یک ستاره و طلایی دو ستاره در جشنواره زمستان 87 نیز ارائه خواهند شد، اما این بار با شرایطی جدید؛ در زمستان 87 مشترکین ایرانسل می توانند بنا به نیاز خود این طرح ها را همانطور که در جداول زیر مشاهده می نمایید بصورت روزانه، هفتگی و یا ماهانه فعال کنند. هر یک از طرحهای تعرفه رنگی، علاوه بر کاهش نرخ مکالمه و پیام کوتاه، شامل بهای تخفیفی برای سرویس GPRS نیز می باشد. مشترکین ایرانسل می توانند با در نظر گرفتن میزان و نوع مصرف خود، مناسب ترین طرح را در دوره های روزانه، هفتگی و ماهانه انتخاب نموده و هزینه تلفن همراهشان را تا حد چشمگیری کاهش دهند.
توجه: طرحهای روزانه و هفتگی تنها برای مشترکین سیم کارتهای اعتباری بوده و مشترکین سیم کارتهای دائمی کماکان می توانند این طرح ها را بصورت ماهانه بر روی خط خود فعال کنند.

یکی از مواردی که در حوزه امنیت شبکه و اینترنت بسیاری از کاربران حتی کاربران حرفه ای را نیز بسیار تهدید میکند فعالیت های اینترنتی ناخواسته ای است که در محیط ویندوز انجام میگیرد. این فعالیت ها ممکن است چه از طریق نرم افزارهای مختلف نصب شده و چه از طریق بدافزارهایی (Malware) که ممکن است بر روی سیستم شما در حال اجرا باشد و به طور مخفیانه جاسوسی سیستم را بکند صورت بگیرد. به عبارتی دیگر، ممکن است به این موضوع دقت کرده باشید که در هنگام اتصال به اینترنت ، اگر هیچ فعالیتی نظیر باز کردن صفجه وب توسط مرورگر انجام ندهید ، در پنجره Status مربوط به کانکشن اینترنت شما و در قسمت Activity مقدار Send و Receive باز هم تغییر خواهد کرد. این بدین معناست که پس از اتصال شما به اینترنت همواره در پشت پرده ارتباطات پنهانی در میان ویندوز و اینترنت برقرار است. این ارتباطات مخفی میتواند گاهی انقدر مضر باشد که باعث اشغال زیادی از پهنای باند اینترنت شما گردد. هم اکنون قصد داریم ترفندی را بازگو کنیم که با بهره گیری از آن میتوانید کلیه ارتباطات جاری انجام شده میان ویندوز و اینترنت توسط نرم افزارهای نصب شده را به شکل ریز شده و دقیق مشاهده کنید و در صورت لزوم اقدام به موقعی در جهت حل آن صورت دهید.

 بدین منظور:

از منوی Start وارد Run شوید.

عبارت cmd را وارد کرده و Enter بزنید تا وارد محیط Command Prompt شوید.

سپس دستور زیر را وارد نموده و Enter بزنید (به دو فاصله Space تایپ شده در میان دستور نیز دقت کنید):

 

netstat -b 5

 بلافاصله پس از این کار کلیه کانکشن های جاری توسط نرم افزارهای موجود در ویندوز با ذکر نام هر یک و همچنین پورت مورد استفاده و مسیری که به آن متصل شده است برای شما لیست میشود.

این لیست هر 5 ثانیه به روز میگردد.

 در روش فوق اندکی اطلاعات به دلیل به روز رسانی سریع ممکن است قابل فهم نباشد.

برای حل این مشکل دستور زیر را در CMD وارد کنید:

 

netstat -b 5 > TarfandCity.txt

 سپس در زمانی به عنوان مثال حدود 5 دقیقه صبر کنید و سپس کلیدهای ترکیبی Ctrl+C بزنید.

اکنون عبارت Chortkeh.txt را مستقیمأ در Run وارد کرده و Enter بزنید.

آمار اتصالات در آن بازه 5 دقیقه ای در یک فایل Notepad به شکلی دقیق قابل مشاهده است.

 

در پایان در صورت مشاهده هرگونه ارتباط غیرمنطقی یا ناخواسته در میان ارتباطات اینترنتی ، میتوانید علیه نرم افزار مربوطه اقدامات لازم نظیر پاک کردن یا تغییر تنظیمات برنامه را انجام دهید.

 Tarfrand30t